(ليلة سقوط المنطلون (للكبار فقط)

[MohamedAhmed90]

(القصة الثانية: ليلة سقوط المنطلون (للكبار فقط


النهاردة يا ولاد هحكيلكم حكاية مش عارف اذا كنتم سمعتوها قبل كدة ولا لا....حكاية فيها عبرة و عظة

نبدا حكايتنا


كان يا مكان.. مش فى سالف العصر و الاوان.. وما يحلى الكلام الا بذكر النبى عليه الصلاة والسلام..كان فيه واحد معلم اسمه المعلم صدامة... كان المعلم صدامة راجل مفترى بصحيح...
صدامة ده بقى كان فى البداية بيستكيف بقمع أهل بيته.. يشتمهم ماشى.. يضربهم وماله.. يهينهم وايه يعنى..الراجل أستحلى اللعبة ..كمان سكوت زوجاته و أولاده فتح له المجال .. فبدأ فى مناوشة جيرانه
مرة يرمى ميه وسخة على غسيل جيران الدور الأول... مرة يولع فى الملايات المنشورة عند الجيران اللى فوق ..مرة يزحزح الحيطه اللى بينه و بين جيرانه أربعه متر عشان يوسع على نفسه (و هو أصلا مش محتاج)

سكان العمارة كانوا عالم أنتيكه جدا...

فى الدور الأول : الحاج : أقدم ساكن فى العمارة راجل زى العسل .. مبتسم دائما .. و لكن كان عنده حصافة و بعد نظر شديدين و دائما ما كان يراقب الأحداث من بعيد لبعيد و يحذر من العواقب الوخيمة التى ستحدث.. مش فى العمارة و بس.. و لكن فى الحته كلها.. فتراه لابد فى البلكونة يراقب الرايح و الجاى بس فى حاله.. ربنا يكرمه.. كل همه أولاده و مستقبلهم ..

فى الدور الأرضى كانت تسكن الست زبيدة .. سنيورة صحيح ..كانت ست ملعب و بتاعة حظ .. طول النهار الكاسيت شغال و هى و بناتها هاتك يا رقص .. كانت امرأه محبه للحياة بحق.

أما فى الدور التالت فكان مقر الشيخ عبعزيز الثرى .. ثرى بغباء .. كان وارث .. ماتعبش فى فلوسه ..و كان مهنى أولاده و زوجاته ..بس ياحرام كان بيعانى من شوية مشاكل صحية فى المسالك و كانت حركته قليلة .

أما بالنوسبة للدور الرابع فكان الساكن مسخرة.. راجل قرداتى دمه خفيف موت و تعرفه من باب شقته – الوحيده اللى لونها أخضر زرعى بتاع خيبة الأمل ده – و كان ناصب خيمة فى بير السلم بيقيل فيها هو و ميمون ساعة الضهرية وبالمرة برضه يتسلى و اللى طالع و اللى نازل يخض فيه .

فوق السطوح كان فيه شوية سكان مالهومش لازمة.. بس صوتهم عالى و طول النهار تسمع خناق و صريخ ستات بتتخانق و تشد شعر بعض .

المهم .. بعد قعدة حشيش بلدى ... فكر المعلم صدامة فى فكرة مجرمة
جاره الأستاذ عبده الباشكاتب اللى فى الشقة اللى جنبه …راجل ربنا رزقه ببنتين .. و مسيرهم للجواز .. و شقة عبده أفندى واسعة و برحة .. فقرر المعلم انه أول مايصبح الصبح يجيب جوز عمال و بنّا و طوب و يهدم الحيطة اللى بينه و بين عبده أفندى و ياخد مساحة من الأنتريه ليضمها لشقته و يطلع بحيطه جديدة ولا من شاف ولا من درى …… كده من الباب للطاق.

تانى يوم الصبح و أول ماخرج عبده أفندى للمحكمة هوب هوب هد ياجدع كسر كسر و قام منفذ الخطة….
التكسير و الهبد و الرزع شغّال و لا حد من السكان فكر يطلع يشوف ايه اللى جرى .. واحنا مالنا .. دع الخلق للخالق .
عبده ده كان راجل مسالم.. أما رجع و شاف اللى جرى لف على كل السكان يستنجد بيهم محدش عبره .. ياناس ياهو .. حد ييجى يقف معايا .. اللى طلع عنده مشوار و اللى طلع عنده انتفاخ و اللى بتولد و اللى..و اللى ..

القصد..نزل عبده زى المجنون.. أروح فين.. أجى منين … عايز حقى .. قعد على القهوة يشرب بق ميه .. و استهدى بالله و هداه تفكيره انه يستنجد بالمعلم البطاش حرامى المنطقة.

المعلم بطاش ده راجل غنى قوى و طماع .. حاجة كده زى المعلم صدامة بس على واسع .. بيشتغل فى المقاولات ..
من زمان كانت عينه على عمارة ***كه عشان يهدها و يطلع مكانها ناطحة سحاب .. حاكم موقع عمارة ***كة مالوش حل واخد أربع نواصى بحرى و واصل له كل المنافع.

أنا فى عرضك يا سيد المعلمين .. جارى اللى فى الشقة اللى جنبى اعتدى عليا .. مالناش غيرك يا سيد الناس .. تعالى خدلى حقى
وقف المعلم بطاش وقفة شديدة و نده أهل حتته : يا أهل حتتى.. يا ولاد البلد.. يا رمز الشهامه ... الجدع المسكين ده عايزنى آخدله حقه.. ياللا ياعيال نغيته.. اللى معاه شومة و اللى بسكينه و اللى بغطا حله و الستات كمان لازم تيجى معانا (أسلى أنا راجل ديموكراتى).

رجع عبده العماره و معاه بطاش حرامى المنطقة و الهلمه بتاعته .. أستقروا فى شقة عبده ..ما هما لازم يدافعوا عن الحك و الفديله…

القصد المعلم بطاش و رجالته خدوا حق عبده من صدامة و بركوا فى الشقه .. ثم بدأوا فى مضايقة السكان كما كان يفعل صدامة .. و لكن ردود أفعال السكان اختلفت هذه المرة.. فأصبحوا يلينون الجانب لبطاش .. اللى يبعت له صينية بطاطس فرن و اللى تبعت له طبق عاشورة .. و اللى رجلها تتجزع عالسلم و توريله الواوا.

و فى أحد الليالى الغامقة .. سمع السكان جلبه شديدة فى الدور بتاع عبده و صدامة … واحده من حريم بطاش(اكتر واحدة بيحبها فى حريمه..اسمها ام لبيب) بتصوت بالصوت الحيانى .. يا مصيبتى الراجل صدامة بيتحرش بيّا .. يا دهوتى.. الحشيش لحس دماغه..
(و كالعادة لم يتدخل أى نفر من الجيران)
بس لما ييجى بطاشة من السوق و أنا هخليه يطلع عين ابوكم...يا عمارة سكه مافيهاش راجل .. بقى أنا يتحرش بيا؟؟ دانا اللى عالحجر ..أفكركم يا غجر لما ضربت الولية السنيورة اللى فى الأرضى بالشبشب مفيكوش راجل نطق؟؟

و رجع المعلم بطاشة من السوق و طبعا حكت له ام لبيب الذى حدث:
و يعلو صوت بطاشة هذه المرة : لو فيكم راجل يطلع لى.. يا عالم أفيونجية ... بتتحرشوا بستكوا أم لبيب ؟ مين بيحشش فى العمارة دى؟
و فى لمح البصر فتح كل السكان أبوابهم و طالبوا المعلم بتفتيشهم ذاتيا هم و كافة أفراد أسرهم .. نفر .. نفر .. كله سلت المنطلون و سلم نفسه.

بينما هذا الهرج و المرج .. كان المعلم صدامة قاعد بيبهدل فى حريمه و أولاده فى بيته كالعادة ...وفجاة.. افتح يا صدامة أنا عارف ان انت اللى عندك الحشيش .. بقولك أفتح عشان تبطل تتحرش بأسيادك .

رفض صدامة بشده فتح الباب فما كان من بطاشة و صبيانه الا انهم كسروا الباب و فتشوا البيت حته حته – مالقوش حشيش ( لأن صدامة كان رماه فى التواليت.. بس هو كان بيحشش للأمانة )
دخلوا على المطبخ .. يمكن فى التلاجة ... لا مفيش.. بس فيه حتتين لحمة و ورك فرخة .. كلوهم .. دخلوا على البنات و هما نايمين و اضطروا يفتشوهم .. يمكن يكونوا مخبيين البضاعة فى هدومهم .. برضه مفيش ..
المهم مرمطوا الدنيا و قوموا ولاد سميرة على ولاد فايزة... و أول مامسكوا صدامة و علقوه على الفلكة عشان يحرم يحشش تانى ..
صوتوا العيال .. و السكان اللى واقفة تتفرج من بره على باب الشقة لسان حالهم يقول : يستاهل ماكان سَلَت المنطلون ..

صدامة مات من الضرب ..قلعوه هدومه و مدوه على رجيله قدام عياله و كافة سكان العمارة .. و يا عينى الدمعة فرت من عينهم

فى اليوم الرابع بعد هذه الواقعة اجتمع السكان فى منتجع بركة عين الصيرة و عملوا اجتماع كده على الديق.. نددوا فيه بالتوقيت السئ لتفليك صدامة ..كان للأسف وقت القيلولة مما أدى الى ازعاج السادة المقيلين ازعاجا شديدا
و نوه ساكن الدور الأول انه كان قد حذر صدامة من مغبة أفعاله و أنهى كلمته بمقولته الشهيرة : و أنا مالى تتعظوا تتعظوا .. ماتتعظوش ما تتعظوش و قد أذعر من أنذر ……عداه العيب و أزح و بعدين قعدوا يمصوا قصب فى الشمس.

فى اليوم السابع من هذه الواقعة تم هدم الجدار الذى يفصل بين شقة عبده و شقة المأسوف على شبابه صدامة

فى اليوم التاسع صحا السكان على دوى الآت هدم ثقيلة فى الشارع تستعد لمهمة ما …..!!!!!!!!

وتوتة توتة فرغت الحدوتة (او لسه مافرغتش)

ملحوظة مهمة :
أم أبيب ..عفوا أم لبيب شوهدت أكثر من مرة و هى تدخن سجاير الحشيش فى البلكونة حتى الصباح و هى تتراقص على أنغام الأغنية الوطنية الشهيرة "البانجو مش بتاعى " !!


ملحوظة مهمة اوى:
القصة السابقة هى قصة من وحى الخيال..واى تشابه فى الاسماء او الاحداث ما هو الا من قبيل المصادفة (شفتوا قبيل دى)
ماشى؟[/font][/size][/center]